...................
هی کافه چی…
قهوه ام را شیرین کن!!!!
آن روز ها که تلخ می خوردم روزگارم شیرین بود…
..........................................................................................
دلــتـــنـــگــی پـــــیـــچـــیــده نــــیـــســـتـــــ . . . !
یـــــکــــ دل . . . ! یـــــکـــ آســـمــــان
یـــــکــــ بــــغـــض
و آرزو هــــای تــــــرکـــــ خـــــورده
بـــــه هــــمــــیــــن ســادگــــی…
..............................................................................................
مى خواهى بروى؟
بهانه مى خواهى؟
بگذار من بهانه را دستت دهم
برو و هرکس پرسید چـــرا؟
بگو لجوج بود! همیشه سرسختانه عاشق بود..
بگو فریاد مى کرد! همه جا فریاد مى کرد که فقط مرا مى خواهد...
بگو دروغ مى گفت! مى گفت هرگز ناراحتم نکردى...
بگو درگیر بود! همیشه درگیر افسون نگاهم بود...
بگو بی احساس بود! به همه فریاد ها، توهین ها و اخم هایم،
فقط لبخند می زد...
بگو او نخواست......
..............................................................................................
حوا!
بیا سیب را سر جایش بگذاریم...
جبرییل را بکشیم...
عزراییل را شکنجه دهیم...
بهشت را ویرانه کنیم...
شاید به زمین رانده نشویم و
میان جهنم رها شویم...
این روزها
تاوان گناه سیب بسیار سنگین است...
و من
بیشتر از همیشه خسته...
بیا سیب را سر جایش بگذاریم...
........................................................................................
همیشه قهوه سفارش مى داد...
مى گفت: به نیت چشم هاى تو…
شیر و شکر هم مى ریخت توى آن...
مى پرسید: شبیه شد؟
این روزها اما…
شنیده ام چاى سبز سفارش مى دهد…
.........................................................................................
عاشق که میشوی
نا آرام میشوی ،
گاهی حسود ،
گاهی خود خواه ،
… گاهی دیوانه،
گاهی آرام ،
گاهی شاد ،
گاهی غمگین ،
گاهی خوشبخت ترین،
یک روز به خودت میایی میبینی تنهایی ؛ تنها ترین…
هیچ کسی رو نداری حتی برای درد و دل کردن و حرف زدن…
تنها غم میماند کنارت …و تنهایی… و سیگار…
.............................................................................................